vandaag mijn aller, aller,aller eerste berichtje hier.

wat is er de laatste tijd zoal in mijn leventje gebeurt.

laten we beginnen bij het begin, wat zo'n half jaar geleden is begonnen.

toen ben ik op een rot manier bij mijn baas weggegaan naar 8 jaar trouwe dienst. Er was gewoon te veel gebeurt om daar nog normaal te kunnen werken. Dus dan kan je maar beter maken dat je wegkomt. Nog wel een oprotpremie gehad van een trieste 3 maanden, jaaaa, dat krjg je als je na 8 jaar vertrekt. Dat is je dank. Maar goed, aangezien ik nog loon had, en snel op vakantie zou gaan, zag ik het nut van aktief solliciteren niet echt in. Had het wel geprobeert, maar die vakantie zat toch in de weg en werd ik nergens aan genomen.Terug  gekomen van 2 weken Egypte maar meteen aan de slag gegaan en binnen een week had ik een baan. Helaas kon ik niet meteen de uurtjes maken die ik graag wou, omdat het een bedrijf was wat net gestrart was, en dus nog moest groeien. mmmmm, dat schiet ook niet op, ik moet natuurlijk wel kunnen leven. Dus naar anderhalve maand toch maar verder gaan kijken, en ja hoor ik vond een andere baan. Helemaal happy ging ik daar dus voor 40 uur aan de slag. Oeps, kleine tegenvaller, ik werd aangenomen als administratief medewerktster, maar heb de eerste twee weken echt heavy moeten shouwen. Echt niet normaal, ik als vrouwtje van 164 cm en niet echt al te zwaar, moets dozen van ruim 10 tot 15 kilo de trap opsjouwen. En ja ik hoor al mensen denken, dat is toch niet zo erg. Jawel, als je dat de hele dag door moet doen, en ik bedoel dan ook de hele dag, door naar boven, hup naar beneden, en hup de volgende doos. Ik kon aan het eind van de dag gewoon niet meer op mijn benen staan, en mijn arme voelden aan alsof ze een meter waren uitgerekt. Maar nu ben ik geen quiter, dus gewoon doorgaan, en ja hoor, naar anderhalve week stonden alle dozen boven, en mocht ik eindelijk aan mijn zittende kantoor baan beginnen. Het was een heel klein bedrijfje en ik zat samen met 1 dame op kantoor. Oeps wat een tegenvaller, het bleek een achterbakse geniepige meid te zijn, en ik moest echt heel erg uitkijken met wat ik zie. Boven zaten wel twee leuke meiden, maar die zag ik maar 3 keer per dag, Denk dat het anders wel leuker was geweest. Nee, ik voelde me daar echt dood ongelukkig, en aangezien ik toch 8 uur per dag daar moest werken, leek het me niet verstandig om te blijven. Ik wil graag goed in mijn vel zitten als ik ergens werk. Goh wat had ik een spijt dat ik bij dat andere bedrijf weg was gegaan, ze waren aan het groeien, en verwachte binnen niet al te lange tijd, een maand of 2 - 3 toch door te schieten. Ik dus meteen maar gebeld, OOO  meid , wat jammer, ja je plekkie is nu vervangen, maar als we doorgroeien, willen we je graag terug hebben, we bellen meteen. Ok, goed nieuws dus, maar om nu nog 3 maanden of zo hier te blijven zitten, lijkt me ook geen goed idee.Dus hup, dagje vrij genomen, en me bij verschillende uitzendburo's ingeschreven, en ja, hieruit vloeide meteen al twee sollicitatie gesprekken voort. Ik dus zo eerlijk als ik ben. ( helaas denk ik dan wel eens ) verteld dat ik vrijdag niet kon komen werken omdat ik sollicitatie gesprekken had. en voordat het 16 uur was, stond ik met mijn onslag papieren op straat. Ok, ik vind dit niet de normale gang van zaken, maar goed, kon er ook niet een traan om laten, eigelijk wel blij dat het zo is gegaan, want nu blijft mijn ww uitkering gewoon doorlopen, en heb ik alle tijd om een baan te zoeken.

Gisteren dus twee gesprekken gehad. Gesprek 1 was bij een groot bedrijf hier in mijn woonplaats. Het was een heel leuk gesprek waar ik een heel goed gevoel bij kreeg. Op het eind zei die man ook er een goeg gevoel bij te hebben. Helaas voor mij  waren er ook nog andere gegadigden, die nog moesten komen, dus uiterlijk volgende week dinsdag weet ik of ik mag komen werken. Het tweede gesprek was bij een bedrijf wat aan pluimvee deed. Maar daar had ik geen goed gevoel bij. Het gesprek liep ook helemaal niet soepel, en die man wist zich vanaf het begin eigelijk al geen houding te geven. Heel raar. Maar ik weet bijna zeker dat ik daar niet wordt aangenomen, alleen al door het verloop van het gesprek.

En nu maar hopen, en afwachten of ik bij het eerste bedrijf mag komen werken. Dan kan ik daar blijven totdat mijn oude baas weer plaats heeft voor mij. Het zou een mooie overbrugging zijn, want ze zoeken iemand voor een maand of 3-4. Perfecter kan het niet...toch.